Lëvizja e lirë e punëtorëve, e sanksionuar fillimisht nga Traktati i Romës (1957), ka evoluar progresivisht drejt konceptit më të gjerë të lëvizjes së lirë të personave, duke u shndërruar në një nga gurthemelët e integrimit europian.

Reforma në drejtësi, krijoi një krizë funksionale të përshkallëzuar nga vakancat masive të shkaktuara nga procesi i vetingut dhe mungesa e një arkitekture tranzicioni. Kjo ka lënë sistemin me mijëra çështje në pritje për gjykim, me një vonesë që arrin deri në 14.6 vjet.

Në një epokë ku teknologjia dhe rrjetet dixhitale kanë revolucionarizuar mënyrën se si ruhet, shpërndahet dhe menaxhohet informacioni, mbrojtja e të dhënave personale është shndërruar në një nga sfidat më të mëdha të të drejtave të njeriut. Në këtë kontekst, "e drejta për t’u harruar" shfaqet si një mekanizëm kyç për të garantuar ruajtjen e dinjitetit dhe të autonomisë së individit.

Ky artikull trajton sfidat dhe qasjet ligjore në luftën kundër shfrytëzimit dhe abuzimit seksual online të të miturve në Shqipëri. Analiza ndërthur standardet ndërkombëtare me kuadrin kombëtar, duke shqyrtuar rolin e instrumenteve kryesore ligjore dhe mënyrën se si ato reflektohen në legjislacionin penal shqiptar për krimet seksuale ndaj të miturve dhe për materialet abuzive online.

Zhvillimet e teknologjisë vitet e fundit, në veçanti përparimi i inteligjencës artificiale (IA), kanë qenë edhe në vëmendjen e sistemit të drejtësisë penale, ku në disa raste IA i ka shërbyer si akuzës ashtu edhe mbrojtjes.

Ky artikull analizon zhvillimet e fundit në politikën e migracionit të Bashkimit Europian (BE) dhe shqyrton në mënyrë kritike ndikimin e tyre në garantimin e të drejtave themelore të individëve që i nënshtrohen procedurave të kthimit.

Masat e sigurimit personal në procesin penal, e veçanërisht masa më e rëndë “arresti në burg”, përfaqësojnë ndërhyrje të rëndësishme në të drejtën themelore për liri dhe siguri personale.

Gjatë muajve të fundit, disa hetime penale me profil të lartë e kanë zhvendosur pjesërisht fokusin e debatit publik mbi reformën në drejtësi nga legjitimiteti i saj politik tek prirja e gjyqtarëve dhe prokurorëve për të mbajtur në paraburgim personat nën hetim.

Në kontekstin e digjitalizimit të shpejtë të administratës publike dhe shërbimeve financiare, mbrojtja e të dhënave personale financiare përbën një sfidë të rëndësishme për shtetet kandidate në procesin e integrimit në Bashkimin Europian. Ky punim shqyrton të drejtën për konfidencialitet financiar si pjesë e të drejtave themelore, me fokus të veçantë te Kapitulli 23 i acquis communautaire.

Ky punim trajton aspekte të krimit kibernetik në Shqipëri, duke i vendosur në kontekstin e Konventës së Budapestit dhe acquis Communautaire, duke u përqendruar veçanërisht te sfidat dhe hapat konkretë të ndërmarrë nga autoritetet shqiptare.

Masat e sigurimit personal “arrest me burg” për vepra të ndryshme penale kanë mbushur burgjet në Shqipëri, ku aktualisht, vetëm për muajin shkurt 2025, numërohen 2 760 persona të paraburgosur në të gjithë vendin.

Një ndër qëllimet primare të reformimit të thellë që iu bë së fundmi sistemit të drejtësisë në Shqipëri, ishte parandalimi dhe luftimi i fenomenit të korrupsionit të pushtetit gjyqësor. Në funksion të këtij qëllimi, reforma u fokusua në dy drejtime kryesore.